Assassin's Creed Mirage temellere geri dönüyor ve sonunda temele ulaşıyor - Dünyadan Güncel Teknoloji Haberleri

Assassin's Creed Mirage temellere geri dönüyor ve sonunda temele ulaşıyor - Dünyadan Güncel Teknoloji Haberleri

Zindan tasarımı çok komik ama kötü anlamda Bu hiç de özel değil

umutluydum Serap bana “her yere git, her şeyi yap” emriyle daha az şişirilmiş bir deneyim sunacaktır – suikastçının inanç, eğer istersen – bu gibi oyunlarda standart haline geldi Kökenler, ValhallaVe Odyssey Keşke beni doğrultup öne eğilmemi sağlayacak “mükemmel inceliğini” delip geçen bir an olsaydı Ama oyunda geçirdiğim süre boyunca ya diğer tarafa giden yolu bulamadım ya da bir kapının sürgüsünü kaldırdığımda hiçbir yere ya da hiçbir şeye çıkmıyordu Birkaç vuruşta korumalar yere düşüyor

Her ne kadar keyif aldığım unsurlar olsa da SerapKeşke bu oyun hakkında söyleyebileceğim daha çok şey olsaydı Video oyunları endüstrisi, kafanızı toplayın Arandığında bazen kullanıcı arayüzünde görünen büyük altın dairenin aslında nereye gideceğinizi gösteren bir işaret olduğu hakkında hiçbir fikrim yoktu; Çember ne kadar küçülürse hedefinize o kadar yaklaşırsınız Evet, insanları öldürdün… çok fazla insanların – ama Ezio veya Altair’in ustalığı yerine Kratos’un pervasızlığıyla Ayrıca, düşmanlar sadece aptaldır, sık sık geometriye takılıp kalıyorlar ya da beni kovalamaya çalışan sonsuz sayıda merdivenden yukarı ve aşağı tırmanma döngülerine takılıp kalıyorlar Sanki tam arkamdaymış gibi bana talimatlar verdiğini hâlâ duyabiliyordum ama birkaç oda ötede orada öylece duruyordu

Son bir avuç Assassin’s Creed oyunlar suikast kısmından uzaklaşmıştı sadece beynin bir kontrol listesini işaretleme konusundaki bitmek bilmeyen arzusunu tatmin etmek için görmem gerekiyor

Bu oyun açıkça Arap kültürüne duyulan takdirle yapıldı

Serap bu umudu ödüllendirdi Yorucu keşif deneyiminde başarılı bir şekilde gezindiğinizde, sonraki yolculukları kolaylaştıracak bir kısayolla ödüllendirilirsiniz Bu oyunda insanlara suikast düzenlemek son derece kolay (ve eğlenceli!)

Oyunda yapabileceğiniz sözleşmeler var

Sözleşmelerimden biri, dedikoducu bir şairi güvenli bir yere götürmek, onu güçlü bir lorddan ve onun kiralık adamlarından korumaktı Hedefi kurtardıktan sonra beni takip etti… ta ki bunu yapmayana kadar SerapOyunun temel oyun döngüsü, bilgi, öğe veya insanları bulmak için kısıtlı bir alana sızmayı içerir Sürgüsünü açabileceğim bir kapı bulduğumda, başarılı sızmamın ödüllendirildiğini düşündüm; sadece o kapı, tıpkı bitişik odaları olan otellerdeki kapılar gibi, geçilmez bir kapıya açılıyordu Berbattı çünkü bu görev sırasında gardiyanlar tarafından saldırıya uğradığım bir nokta vardı ve yardımcı bir kılıca sahip olmak yaşamla ölüm arasındaki fark anlamına gelirdi Oyunun ilk saatlerinde, şehrin her yerinde, zanaat malzemeleri ve nakit karşılığında satabileceğiniz eşyalar gibi şeyleri alabileceğiniz sepetlerle tanışırsınız Birisini gerçekten yankesicilik yapmaya veya bir sandıktan çalmaya çalıştığınızda oyunun büyük kırmızı bir simgeyle yaptığı gibi, bu tür hırsızlığın kötü olduğunu gösteren hiçbir şey yoktu Daha önce Ezio üçlemesiyle uğraştım ve Assassin’s Creed: Özgürlüğün Çığlığı

İçinde serap, Bu oyunda Gizli Olanlar olarak bilinen Suikastçıların ve onların ebedi düşmanları Tapınakçılar veya Kadimlerin Tarikatı’nın dünyasına kapılan bir sokak hırsızı olan Basim İbn İshak olarak oynuyorsunuz Her yerdeydim, hemen hemen tüm gardiyanları öldürmüştüm ama “Bu hapishanenin derinliklerine nasıl ineceğim?” gibi daireler çizerek yürümeye devam ettim

Ancak gerçek bir suikastçı gibi hissetmeyi takdir etsem de teknik sorunlar aldığım keyfi oldukça gölgeledi

Durun, bu aslında bir suikastçı olarak işimi kolaylaştırıyor, bu yüzden söylediklerimi unutun (Bu DLC yan ürününün, menkul köle sahiplerini öldürebileceğiniz az sayıdaki oyundan biri olması için hiçbir neden yok Son zamanlardaki bu bir avuç oyun, bana göre, daha çok gençliğimin koleksiyon oyunlarına benziyordu; ince, pek tutarlı olmayan bir olay örgüsü, görünüşte sonsuz sayıda koleksiyon parçası ve ilgi çekici noktalarla dolu, genişleyen bir çevreye yayılmıştı

ben bir değilim Assassin’s Creed kızım Kullanılan dilin ve sergilenen kültürün doğruluğundan söz edemesem de (burada bazı düşünceler milletten kim yapabilir), oyunların bana göre olmayan kültürel unsurlara sahip olmasını seviyorum Oyun, daha büyük düşmanların arkadan indirilmesi gerektiğini vurguluyor, ancak ne zaman onlarla kavga etsem, etraflarında sonsuza kadar daireler çiziyordum

NPC AI’nın çılgına dönmesinin bir başka örneği hapishanede yaşandı Assassin’s Creed hikaye anlatımı, ara sahneleri atladım, onlar olmadan hikayenin ritmini yeterince iyi anlayabildim Ama nasıl kullanılması gerektiğini anladığımda vazgeçilmez oldu Dokuzuncu yüzyıl Bağdat’ında yürürken, NPC’ler altyazılı çevirileri olmayan Arapça konuşmalar yürütüyorlar Evcil kuşum Enkidu’yu başlangıçta pek kullanmıyordum Bir düşmanın sağlığını kemirirken onun etrafında dolaşmak dışarıdan eğlenceli görünmüyor, aslında oynamak da eğlenceli değildi 60 dolarlık en cazip teklif değil Başlangıçta, bir incelemenin yazılması gerektiğinden ve sınırlı zamanım olduğundan onları görmezden gelmeyi düşündüm (bunun sonucunda oyunu bitirmedim, ana hikayesi olan bir oyun için yalnızca toplamda 10-11 saat harcadım) Bir çalılığın içinde saklanın ve ıslık çalın; gardiyanlar, farelerin kavalcıya koşması gibi, yakalanmak, bıçaklanmak ve sonra saklanmak üzere üzerinize akın eder Bağdat şehrinde binalar Basim’in bir noktadan diğerine gitme becerisine herhangi bir tehdit oluşturmuyor; çünkü Basim atlayabiliyor, tırmanabiliyor ve yoluna çıkan hemen hemen her şeyin üzerinden kayabiliyor Assassin’s Creeds eskiden Gerçekten harika bir yönü AC Serabı bir suikastçı olmanın aynı zamanda bir görev verildiğinde tüm eğitimini ve araçlarını kullanması gereken bir dedektif olmak anlamına geldiğini vurgulamasıdır Saf kaba kuvvet yerine kurnazlığa ve özel aletlere güvenen gerçek bir suikastçı gibi hissettim kendimi Basim insanlarla konuştuğunda diyalog, tercüme edilen Arapça kelime ve ifadelerle doludur Düşmanlar, etrafta dolaşmak için tehlikeli, sonuç niteliğindeki tehditler yerine, ayak bileği yüksekliğindeki çimen parçalarıyla veya aynı varoluş düzleminde bir yerde suikast düğmesine basılarak kolayca önlenebilecek küçük rahatsızlıklardır Muhafızlar aniden kılıçlarını sallamaya başladığında ne kadar şaşırdığımı hayal edin Bu görevi tamamlamak ve ekstra hediyeler elde etmek için biraz daha kurnazlık yapmak zorunda kaldım, ıslık çalarak muhafızları kapılardan uzaklaştırdım, böylece onları doğrudan öldürmek yerine gizlice içeri girebildim Her biri tamamlanması daha zor olan isteğe bağlı özel isteklere sahip olan, savaşa, gizliliğe veya her ikisinin bir karışımına odaklandılar Daha önce beni takip etmesine rağmen onu belirli bir noktadan öteye hareket ettiremediğim için kavgaları ona yönlendirmek zorunda kaldım Series S cihazımda oynamak birçok çökmeye neden oldu



genel-2

Ama bir şans verdim ve gerçekten çok keyif aldım Görev işaretçisine yaklaştığımda ortadan kaybolması ve beni hiçbir rehberlik olmadan bölgeyi aramaya zorlaması beni hayal kırıklığına uğrattı Bana tüm gardiyanların nerede olduğunu söylemenin ötesinde ona ihtiyaç duymadım Bu keşif, Ubisoft’un bu oyunu daha çok The Guardian’a benzer hale getirme konusundaki yaklaşımının ne kadar iyi düşünülmüş olduğunu anlamamı sağladı O halde bir kapının sürgüsünü açmak, başarılı bir keşif için bir ödül olmalıdır; tıpkı Kan yoluyla bulaşan ve diğer ruh benzeri oyunlar Belki de bu eylemi başından beri yanlış tanımladım ve bunun her zaman tutuklanabilir bir suç olması gerekiyordu, ancak gardiyanların önünde defalarca basket attım ve saldırgan olduklarında bu her zaman saçma bir atıştı Bunu, oyunun görevler sırasında manuel olarak kaydetmenize izin vermemesi gerçeğiyle birleştirin ve oyun çalışmayı bırakmaya karar verdiği için ileriye dönük ilerlememin büyük bir kısmı engellendi Bir yerlere gidersiniz, bir şeyler yaparsınız, sonra dikkat çekici şekilde yerleştirilmiş saman balyalarına düşersiniz

En sevdiğim iş hamamdan hırsızlık yapmaktı ve ekstra ödül olarak görevi kimseyi öldürmeden tamamlamam gerekiyordu

Ayrıca Basim’in farklı beceri ve yeteneklerinin bir arada çalışmasından da gerçekten keyif aldım Sinir bozucu teknik aksaklıklar bir yana, kötü bir oyun değil

NPC AI da benzer şekilde kötü bir şekilde komik ve tutarsız İçinde serap, yapabileceğiniz şeyler sırf öyle olsun diye orada değil; masumları korumayı ve kötüleri cezalandırmayı amaçlayan gizli bir Suikastçılar tarikatının üyesi olduğunuz fikrini gerçekten desteklediklerini düşünüyorlar

Eminim başkalarından keyif alan insanlar AC hikayeler bundan keyif alacak ve Shohreh Aghdashloo Basim’in suikastçı akıl hocası Roshan rolü kulaklarıma çok hoş geliyordu ama bu hikayede ya da karakterlerinde beni daha fazlasını istemeye iten hiçbir şey yok Bu alanlarda içeriden sürgülenmiş, sizi diğer tarafa doğru yolunuzu bulmaya ve açmaya zorlayan çok sayıda kapı vardır Evet, hala yapılacak, görülecek ve toplanacak şeylerle dolu dev bir harita var, ancak çok daha az bunaltıcı ve oyunun ana tezini beslemek için yapabileceğiniz aktiviteler var

Oyunun ilk büyük zindanı olan hapishanede nereye gideceğimi bulmaya çalışırken çok zaman geçirdim Oyun tarzınıza uygun farklı sözleşmelerin olduğunu takdir ettim yaklaşık 12-15 saat uzunluğunda olarak faturalandırıldı) Onlar kim oldukları için varlar ve bu oyun açıkça Arap dili ve kültürüne duyulan takdirle yapıldı

Mücadele de pek iyi değil ) Ama bu konuda derinlemesine bilgim olmasa da son 15 yıl Suikastçıların inancı Lore, iyi anlatılmış bir hikayeye sahip her şeyden keyif alacağımı biliyorum Sinirlenmiştim; tüm bu çarkların dönmesi ve daireler çizerek yürümesi boşunaydı İlk keyifli yönlerinden biri Serap Basim’in zorlu parkur yetenekleridir Sonsuza kadar tekrarlayın AC Serabı Ubisoft’un serinin kökenlerine dönüşünü temsil ediyor; gizli öldürmelere, tespit edilmekten kaçınmaya ve bu faaliyetleri destekleyen becerilere daha fazla vurgu yapılıyor


Assassin’s Creed Mirage isminin her yönünü sonuna kadar yaşıyor Pes etmek üzereyken Enkidu’yu aradım ve bölgeyi araştırmak için onun kartal görüşünü kullanmam gerektiğini fark ettim Aynı zamanda ilgi çekici bir hikaye ve karmaşık gizli aksiyon savaşı yanılsamasını sunan ve teknik sıkıntılar, basit dövüşler ve kolayca göz ardı edilen bir hikaye ile genel bir deneyime dönüşmeden önce bir seraptır Serap kutunun üzerinde yazanın aynısı: hızla buharlaşıp kesinlikle ortalama bir deneyimin gerçekliğine dönüşen, uzaklarda parıldayan iyi vakit geçirme vaadi

Ayrıca oyunun İngilizce konuşanlar için özgünlüğünden ödün vermeyi reddetmesi de hoşuma gitti Bu, bu küçültülmüş, köklerine dönüş tarzının bir fedakarlığı olabilir Bu yüzden doğal olarak ne zaman bir sepet ya da tencere görsem, ondan alırdım

Daha çok gerçek bir suikastçının nasıl olacağı gibi düşünmem gerekiyordu Daha çok gerçek bir suikastçının nasıl yapacağı gibi düşünmem gerekiyordu Bunun oyunun lansman öncesi sürümünün veya başka bir şeyin belirtisi olup olmadığını bilmiyorum, ancak her oyun oturumunda en az bir veya iki kez bir çökme yaşadım Basim genel bir “herkesin tavır almaya zorlandığı” bir kahramandı ve “bizler asırlardır süren şeytani bir grubu alt etmek için gölgelerde saklanan dürüst suikastçılarız” şeklindeki genel senaryo bu noktada o kadar abartılıyor ki Assassin’s Creed, ancak dövüş ilginç olacak kadar karmaşık değil